Küresel Bilgi ve Kaynak Arama

Ahmed Cevdet Paşa (1822–1895)

Tarihçi, hukukçu ve devlet adamı; Mecelle-i Ahkâm-ı Adliyye komisyonu başkanı ve Târîh-i Cevdet müellifi.

Ali Kuşçu (1403–1474)

Semerkand ve İstanbul rasathanelerinde görev yapmış astronom, matematikçi ve dilbilimci.

Ebû Nasr el-Fârâbî (872–950)

İslam altın çağında mantık, siyaset felsefesi ve müzik teorisi alanlarında temel eserler vermiş filozof.

Ehmedê Xanî (Ahmed-i Hânî) (1650–1707)

Klasik Kürt edebiyatının, medrese pedagojisinin ve felsefi mesnevi geleneğinin kurucu bilgini. Cizre ve Doğubayazıt medreselerinde astronomi, felsefe, Arapça-Kürtçe sözlükbilim (Nûbihara Biçûkan) ve Mem û Zîn mesnevisi üzerine eserler vermiştir.

Halide Edib Adıvar (1884–1964)

Yazar, akademisyen ve karşılaştırmalı edebiyat profesörü.

İbn Haldûn (Abdurrahman bin Muhammed) (1332–1406)

Mukaddime adlı eseriyle umran ilmini, tarihsel sosyolojiyi, iktisadi işbölümü kuramını ve eleştirel tarihyazımı metodolojisini kuran tarihçi ve düşünür.

İbn Sînâ (Ebû Alî el-Hüseyn) (980–1037)

Tıp, metafizik, mantık ve doğa felsefesi alanlarında yüzyıllarca doğu ve batı üniversitelerinde temel başvuru kaynağı olan El-Kânûn fi't-Tıb ve Kitâbü'ş-Şifâ müellifi hekim ve filozof.

İbnü'l-Heysem (Hasan bin el-Heysem) (965–1040)

Modern optik biliminin ve kontrollü deneysel fizik metodolojisinin kurucusu; Kitâbü'l-Menâzır adlı yedi ciltlik eseriyle görme ve ışık kırılması kuramlarını matematiksel temele oturtan bilgin.

Kâşgarlı Mahmud (1008–1105)

Karşılaştırmalı Türk dilbiliminin ve sözlükçülüğünün kurucusu; Dîvânu Lugâti't-Türk adlı anıtsal eseriyle 11. yüzyıl Türk boylarının dil, edebiyat ve coğrafya mirasını kayıt altına alan filolog.

Kâtip Çelebi (Hacı Halife) (1609–1657)

Osmanlı tarihçisi, coğrafyacısı ve ansiklopedik bibliyografya bilgini.